WITTE  WINTER

LICHTE ZILVEREN VLOKJES DWARRELEN OMLAAG
ZE VALLEN OP JE NEUS EN OP JE HANDEN
TOT DIEP IN JE KRAAG, EN BLIJVEN DAAR KLEVEN
JE LIJKT OP EEN SNEEUWPOP ZO PARMANTIG EN WIT
EN VOOR HEEL EVEN IN EEN PRACHTIGE SNIT
DONKER EN KOUDER WORDEN DE DAGEN
JE HOORT OVERAL HAKKEN EN ZAGEN
BLOKKEN HOUT VOORIN DE OPEN HAARD
DIE ALS EEN WARME DEKEN OM JE HEEN SLAAT

EEN WANDELING DOOR HET WITTE BOS
EVEN RUSTEN OP GEKLEURDE BLADEREN EN NIET OP GROEN MOS
ZIE, DE BOMEN STAAN IN BLOEI DOOR SNEEUW EN IJS
GLINSTERENDE BLOESEM IN EEN WIT KOSTUUM
KOU VERGEZELT DE WINTER OP ZIJN REIS

EN TOCH….HEEFT DE NATUUR NOG EEN IETSJE MEER
DAG OP DAG, JAAR OP JAAR, KEER OP KEER
ALLE SEIZOENEN DIENEN ZICH AAN
EN VERWONDERD VRAAG IK ME AF, WELKE MACHT
HEEFT DIT WONDER LATEN BESTAAN.

Marijke Faber